My nieroztropni dzierżawcy pola,
choć świeci słońce, zroszona rola,
ziarno do serca nieprzytulone,
śród cierni, chwastów rodzi źdźbła płone...
O my człowiecze ułomne syny,
ziarna w nas miarka, a wóz płoniny,
więc w potach czoła bielmy sukmany,
na sąd z włodarstwa każdy pozwany.
Chcąc się nie wstydzić przed Panem Żniwa,
niech każda praca będzie gorliwa,
trud, ból z modlitwą ślijmy w Niebiosy,
by snop ostatni miał pełne kłosy.
5.7.11
Dzielić się radością
Dzielić się radością to dwa razy tyle radości, dzielić się smutkiem to połowa smutku
Szczęście zamyka się na bardzo mały kluczyk, który łatwo zgubić.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz